Ονειροπόλοι ή γνήσιοι ρεαλιστές;

Του Δημήτρη Λαβατσή*

«Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο
Και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι
Ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο
Και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν
Αεροβάτες
Το πως περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας
Ένας Θεός το ξέρει…..»
« Ήλιος ο Πρώτος»

Οδυσσέας Ελύτης
(http://www.psu.edu/dept/cellwall/GreekStuff/Elytis/SunTheFirst.htm)

Όσες και όσοι στρατευθήκαμε στρατευόμαστε και θα στρατευθούμε στο μέλλον στους αγώνες για μια δίκαιη κοινωνία, δηλαδή για μια κοινωνία ισότητας και αλληλεγγύης, ακούμε διαχρονικά από κάποιους συγγενείς και φίλους και βέβαια πολύ πιο συχνά από αντιπάλους ότι είμαστε ονειροπόλοι.

Ότι «οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν», ότι «είναι στην φύση των ανθρώπων άρα και της κοινωνίας η ανισότητα», ότι «οι άνθρωποι δεν αλλάζουν».Κι ακόμη ότι «η ζωή μας είναι μικρή και την χαραμίζουμε σε χίμαιρες αντί να κάνουμε λεφτά!».
Και αν στο παρελθόν χαρακτηριζόμαστε γραφικοί μέσα στις ήττες μας (καθότι ακίνδυνοι για την κυρίαρχη τάξη πραγμάτων ) τα τελευταία χρόνια και ειδικά τώρα που η Αριστερά σαν κυβέρνηση και θέλει και «είναι αναγκασμένη» ( γιατί αλλιώς θα εξαφανιστεί και θα θριαμβεύσει η βαρβαρότητα) να κάνει ριζοσπαστικές τομές σε αυτή την κατεύθυνση, τώρα λοιπόν τα κοσμητικά επίθετα αλλάζουν.
Οι αντίπαλοί μας προσπαθούν και θα προσπαθούν ή να μας σπιλώνουν σαν ίδιους με αυτούς, ίσως γιατί θεωρούν ότι είναι αδύνατον να υπάρχει άλλη πολιτική ηθική από τον δικό τους ατομισμό. Και όταν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό μας λένε ανεδαφικούς που θα βάλουν την κοινωνία σε περιπέτειες με τα παράτολμα σχέδια και οράματα.
Το επιχείρημα τους είναι ανιστόρητο.
Γιατί η εξέλιξη των κοινωνιών σαν ζωντανή πραγματικότητα για όσους ζούσαν τις αποφασιστικές στιγμές της δικαίωνε πάντα όσους τολμούσαν να ονειρεύονται έναν άλλο κόσμο λιγότερο άδικο με λιγότερες ανισότητες από τον προηγούμενο. Κόντρα στους πραγματιστές.
Και είναι και αυτές οι μέρες του Πάσχα που προσφέρονται για αναστοχασμό:
Γιατί πέρα από την μεταφυσική ή την πίστη των πιστών, για εμάς «τους χωρίς θεό», για εμάς τους άθεους που πιστεύουμε στην δυνατότητα αυτού του κόσμου! το κοινωνικό μήνυμα του Ναζωραίου αποτελεί μόνιμη πηγή έμπνευσης. Γνωρίζουμε ότι ο χριστιανισμός επεκράτησε ως θρησκεία γιατί στα πρώτα του βήματα υποσχέθηκε και κατάφερε να παροτρύνει μια άλλη μορφή κοινωνικής οργάνωσης λιγότερο άδικη σε σχέση με τον παλαιό, τον αρχαίο κόσμο.
Εμείς λοιπόν οι χαρακτηριζόμενοι ως ονειροπόλοι, το γνωρίζουμε ότι είμαστε πιο ρεαλιστές από τους αντιπάλους μας. Θα τολμούσα να πω ότι είμαστε οι μόνοι γνήσιοι ρεαλιστές! Γιατί δεν βλέπουμε μόνο αυτό που υπάρχει αλλά και την δυνατότητα της αλλαγής του. Κάθε χρονική στιγμή σε κάθε πλευρά του υπάρχοντος κόσμου. Αυτός είναι ο ρεαλισμός της Επ)ανά)στασης.
Και ο ρεαλισμός της Επανάστασης μπορεί να αμφισβητείται μόνο από τους δυστοπικούς που έτσι κρύβουν την ψυχική τους φτώχεια και την πνευματική τους ένδεια.
Ας ακούσουμε πάλι τον Ποιητή :

«Δώσε το χέρι σου – πριν συναχτούν πουλιά
Στους ώμους των ανθρώπων και το κελαηδήσουνε
Πως επιτέλους φάνηκε να ‘ρχεται από μακριά
Η ποντοθώρητη παρθένα Ελπίδα!
Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν
Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες
Φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι
Σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά
Χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!»

LAVATSIS D*Ο Δημήτρης Λαβατσής είναι Μέλος της ΝΕ του ΣΥΡΙΖΑ Χίου.



Κατηγορίες:Απόψεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s