Λωβοκομείο Χίου: Εικόνες ντροπής

φωτό: Σίμου Γεραζούνη

Σημερινή εικόνα ντροπής (φωτό: Σίμου Γεραζούνη)

Ο αγαπητός συμπατριώτης ιατρός-δερματολόγος κ. Σίμος Γεραζούνης, δημοσιεύοντας στο facebook, στην ομάδα «Παλαιές φωτογραφίες Χίου», μερικές σύγχρονες φωτογραφίες του (ή, όπως τις χαρακτηρίζει, <<σημερινές εικόνες ντροπής>>) από τις εγκαταλελειμμένες ιστορικές εγκαταστάσεις του Λεπροκομείου (ή Λωβοκομείου) Χίου, μας έδωσε την αφορμή να υπενθυμίσουμε ένα από τα πολλά άρθρα που είχαν δημοσιευθεί στην εφημερίδα «Η Γνώμη της Χίου» και το ChiosOpinion.gr υπό τον τίτλο, <<Ερωτήματα που ζητάνε απάντηση>>, αφού παραμένουν ακόμη αυτά τα ερωτήματα αναπάντητα.

Το φαρμακείο του Λωβοκομείου σήμερα (φωτό: Σίμου Γεραζούνη)

Το φαρμακείο του Λωβοκομείου σήμερα (φωτό: Σίμου Γεραζούνη)

Επίσης, για πληρέστερη ενημέρωση, ιδίως εκείνων οι οποίοι δεν γνωρίζουν πολλά για το θέμα, αναδημοσιεύουμε αμέσως μετά το άρθρο της «Γνώμης» και ένα άρθρο της αθηναϊκής εφημερίδας ΕΘΝΟΣ με τίτλο <<Η Σπιναλόγκα της Χίου σαπίζει στην αδιαφορία>>.
Ασφαλώς, υπό τις συνθήκες που βρίσκεται σήμερα η χώρα μας και το νησί μας, δεν περιμένει κανείς να προχωρήσει ο Δήμος ή κάποιος άλλος φορέας (δημόσιος ή ιδιωτικός) έργα αναστήλωσης του Λωβοκομείου. Ωστόσο, θα μπορούσε κάποιος εξ αυτών να φροντίσει τουλάχιστον να προστατεύσει τον χώρο ώστε να μην αποτελεί  «ξέφραγο αμπέλι»…

= * =

Ερωτήματα που ζητάνε απάντηση

Η πρώτη συνάντηση πολιτών, μετά από πρωτοβουλία της "Γνώμης της Χίου" στις 27 Ιουνίου 2007, στην οποία, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν ο νυν βουλευτής Χίου κ. Α. Μιχαηλίδης, οι   δημοτικοί σύμβουλοι  Γιάννης Χαλιορής και Γ.Φ. Παπαδόπουλος, ο πρόεδρος και τα μέλη του ΔΣ του συλλόγου της περιοχής, ο δ/ντής της "Γνώμης της Χίου" κ.ά.

Η πρώτη συνάντηση πολιτών, μετά από πρωτοβουλία της «Γνώμης της Χίου» στις 27 Ιουνίου 2007, στην οποία, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν ο νυν βουλευτής Χίου κ. Α. Μιχαηλίδης, οι δημοτικοί σύμβουλοι Γιάννης Χαλιορής και Γ.Φ. Παπαδόπουλος, ο πρόεδρος  Γ. Μανάρας και τα μέλη του ΔΣ του συλλόγου της περιοχής, κ.ά.

Σύμφωνα με δηλώσεις του δημάρχου Χίου, Παντελή Βρουλή, υπεγράφη, μεταξύ Δήμου Χίου και «Οίκου Αγάπης» (Ι.Μητρόπολης Χίου), προγραμματική σύμβαση (ΠΣ) για το Λωβοκομείο Χίου.
Μετά από 3 και πλέον χρόνια αδράνειας, λοιπόν, παρά τα συνεχή δημοσιεύματα, ιδιαίτερα της εβδομαδιαίας «Η Γνώμη της Χίου», η δημοτική αρχή θυμήθηκε στην εκπνοή του βίου της την «αναστήλωση με δόσεις» των κτηριακών εγκαταστάσεων του πρώην Λωβοκομείου Χίου. Του υγειονομικού ιδρύματος με την ιστορία έξι αιώνων και την τεράστια περιουσία, το οποίο αφέθηκε να καταστρέφεται, να λεηλατείται και, εσχάτως, να καταπατείται η περιουσία που του απέμεινε, αφού το μεγαλύτερο τμήμα της αρχικής περιουσίας του εκποιήθηκε για την ανέγερση του «Οίκου Αγάπης».

φωτό: Σίμος Γεραζούνης

φωτό: Σίμος Γεραζούνης

Παρ’ όλα αυτά, θα μπορούσε κανείς, να χαρακτηρίσει θετική την απόφαση της δημοτικής αρχής, έστω και για την βήμα-βήμα αναστήλωση, αν δεν γεννούσε κάποια ερωτήματα, που πρέπει να προστεθούν σε πρόσφατο δημοσίευμα-καταγγελία της «Γνώμης της Χίου».
Συγκεκριμένα, ζητάμε από τη δημοτική αρχή Δήμου Χίου και τον Οίκο Αγάπης, να μας απαντήσουν:
1.Με ποια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου υπεγράφη η ΠΣ; Διότι στην παλιά απόφαση –επί δημοτικής αρχής Μεννή- δεν μπορεί να βασίζεται, αφού αυτή προέβλεπε και τη συμμετοχή του υπουργείου Υγείας.

φωτό: Σίμος Γεραζούνης

φωτό: Σίμος Γεραζούνης

2.Πάνω σε ποια μελέτη βασίζονται τα έργα που προγραμματίζει ο Δήμος; Και τι προβλέπεται να γίνει κάθε δωμάτιο που θα επισκευάζεται; Θα κλείνει; Δηλαδή, τι θα γίνει αυτό που θα επισκευαστεί φέτος; Ακόμη, πότε προβλέπεται να επισκευαστούν τα υπόλοιπα δωμάτια-κτήρια, διότι η στέγη τους που «χάσκει» σε πολλά σημεία, αν παραμείνει έτσι, επιτρέπει τη συνέχιση της φθοράς, σε σημείο που γεννά αμφιβολίες για το τι θα έχει απομείνει σε 1-2 χρόνια.
3.Τι ακριβώς παραχωρήθηκε με την ΠΣ από τον «Οίκο Αγάπης» στον Δήμο; Μόνο το κτήριο, ή μαζί και ο περιβάλλων χώρος; Και ποιος ακριβώς; Διότι, όπως διαβάσαμε πρόσφατα στη «Γνώμη της Χίου», υπήρξαν καταγγελίες παράνομης (μέσω Κτηματολογίου!!..) νομιμοποίησης εκτάσεων που καταπατήθηκαν από την περιουσία του Λωβοκομείου.
Ας θυμηθούμε τι έγραψε η «ΓτΧ» στο φύλλο με αριθμό 829 της 14ης/1/2010:

Άποψη του Λωβοκομείου Χίου. Φωτογραφία Περικλή Παπαχατζιδάκη (αρχείο περιοδικού Πελλιναίο)

Άποψη του Λωβοκομείου Χίου. Φωτογραφία Περικλή Παπαχατζιδάκη (αρχείο περιοδικού Πελλιναίο)

«Η εγκατάλειψη της ακίνητης περιουσίας του πρώην Λωβοκομείου Χίου, που πέρασε στον «Οίκο Αγάπης», φαίνεται ότι δεν έχει τέλος. Φτάνει όση πουλήθηκε για την ανέγερση του «Οίκου Αγάπης» και όση χαρίστηκε για αλλότριους, έστω κοινωφελείς, σκοπούς, αντί να διατεθεί για τη συντήρηση και αξιοποίηση των ιστορικών και ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής αξίας κτηριακών εγκαταστάσεων του Λωβοκομείου. Έπρεπε να πέσει και θύμα καταπάτησης, όπως λένε κάποιες πληροφορίες μας; Άραγε, αληθεύει αυτό; Ιδιαίτερα, αληθεύει ότι νομιμοποιήθηκαν μέσω Κτηματολογίου παράνομα κάποιες καταπατηθείσες εκτάσεις;»
Νεώτερες πληροφορίες, λένε, ότι ο «Οίκος Αγάπης», στον οποίο έχει περάσει η περιουσία του Λωβοκομείου, δεν έχει προβεί ακόμη στις απαιτούμενες νομικές ενέργειες, ψάχνοντας έως τώρα να βρει άκρη ατύπως για όσα έχουν συμβεί. Αληθεύει; Μήπως η καθυστέρηση θα φέρει μεγαλύτερη ζημιά;

"Πωλείται το παρόν οικόπεδο" έγραφε η επιγραφή που είχαμε βρει ακουμπισμένη σ' ένα δωμάτιο του Λωβοκομείου... (φωτό αρχείου εφημ. "Η Γνώμη της Χίου")

«Πωλείται το παρόν οικόπεδο» έγραφε η επιγραφή που είχαμε βρει ακουμπισμένη σ’ ένα δωμάτιο του Λωβοκομείου.. (φωτό αρχείου «Η Γνώμη της Χίου»)

Σε κάθε περίπτωση, προτού χαθεί όση περιουσία του Λωβοκομείου έχει απομείνει, δεν θα ήταν προτιμότερο να εκποιηθεί ένα μέρος της, ώστε τα έσοδα να διατεθούν για την αναστήλωση και αξιοποίηση του θαυμάσιου αυτού κτηριακού συγκροτήματος και χώρου;
Το ChiosOpinion.gr, θέτοντας τα παραπάνω ερωτήματα, ελπίζει –όπως όλοι οι Χιώτες- να έχει σύντομα τις απαντήσεις τόσο από τον Δήμο Χίου όσο και από τον Οίκου Αγάπης, ανάλογα με την ευθύνη και τη δικαιοδοσία καθενός.

Αυτά έγραφε τότε το άρθρο στο ChiosOpinion.gr αλλά ακόμη έως σήμερα παραμένει άγνωστο αν υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση των υπευθύνων για την προστασία (βλ. μη καταπάτηση) του περιβάλλοντος χώρου ο οποίος ανήκει στο Λωβοκομείο.

= * =

 Η Σπιναλόγκα της Χίου σαπίζει στην αδιαφορία
Της Κατερίνας Ροββά

Ένα κτίριο του 14ου αιώνα που φιλοξενούσε τους χανσενικούς και ανακατασκευάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα με πρωτοποριακό υλικό, μένει χωρίς συντήρηση από το 1959, στερώντας έναν αρχιτεκτονικό και πολιτιστικό θησαυρό στο Βόρειο Αιγαίο

Δεν είναι πια έτσι βεβαίως το Λωβοκομείο... (φωτό αρχείου εφημερίδας "Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ")

Δεν είναι πια έτσι βεβαίως το Λωβοκομείο… (φωτό αρχείου εφημερίδας «Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ»)

Ένα μνημείο του 14ου αιώνα που σβήνει παραδομένο στην εγκατάλειψη είναι το λωβοκομείο της Χίου. Η Σπιναλόγκα του Βορείου Αιγαίου, άγνωστη στο ευρύ κοινό, σπουδαίος πολιτιστικός θησαυρός και υπόμνημα μακράς ιστορίας, εκπέμπει σήμα κινδύνου εδώ και χρόνια.
Το αρχιτεκτονικό στολίδι που φιλοξένησε το μακροβιότερο υγειονομικό ίδρυμα στον ελλαδικό χώρο και πρόσφερε ανακούφιση σε χιλιάδες ασθενείς καταρρέει αφημένο εδώ και χρόνια στη μοίρα του.
Προσωπικά αντικείμενα των αρρώστων, είδη εξοπλισμού, αρχεία και ιατρικά είδη σαπίζουν εντός των κτιρίων ή γίνονται λεία στα χέρια επιτηδείων.
Για περισσότερους από έξι αιώνες το λωβοκομείο άνοιγε την αγκαλιά του σε χανσενικούς και η λειτουργία του διεκόπη μόνο μεταξύ των ετών 1822 και 1835, όταν το νησί ερήμωσε λόγω της Μεγάλης Σφαγής.
Σχεδόν πενήντα χρόνια αργότερα, το 1881, καταστράφηκε από τον μεγάλο σεισμό που έπληξε τη Χίο, ενώ στην αυγή του 20ού αιώνα και με τη συνδρομή της Λονδινείου Επιτροπής και ευπόρων Χίων που ζούσαν στη βρετανική πρωτεύουσα και το Παρίσι, κατασκευάστηκαν εκ θεμελίου οι υπερσύγχρονες για την εποχή εγκαταστάσεις που στέγασαν για νοσηλεία 250 ασθενείς.
Πρόκειται για 16 περίπτερα, τα δεκατέσσερα εκ των οποίων αποτελούνται από δύο δωμάτια και τα δύο εξ αυτών από ένα. Κάθε δύο περίπτερα μοιράζονταν κοινόχρηστους χώρους εξυπηρέτησης όπως κουζίνα και τουαλέτα.
Το ίδρυμα συνιστούσε πρωτοπορία τόσο από άποψη υλικών ανέσεων και τεχνολογικού εξοπλισμού όσο και από άποψη επιπέδου της ιατρικής έρευνας που διεξαγόταν στις εγκαταστάσεις του. «Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι διέθετε μαρμάρινους λουτήρες, με ζεστό νερό, ξεχωριστούς για άνδρες και γυναίκες ασθενείς και σύστημα θέρμανσης, κάτι πρωτοποριακό για την εποχή.
Τα οικήματα είχαν αλεξικέραυνο, έγινε ειδική κατασκευή για την προμήθεια άφθονου νερού και αποχετευτικού δικτύου, ενώ κάποια από τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για τον εξοπλισμό είχαν εισαχθεί από την Αγγλία.
Επίσης, οι ασθενείς συμμετείχαν ως βάση δεδομένων σε επιστημονικές εργασίες που πραγματοποιούνταν από το 1880 και μετά» λέει ο ιατρός ρευματολόγος κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης, διδάκτορας Ιστορίας της Ιατρικής, ο οποίος έχει εκπονήσει διδακτορική διατριβή με θέμα «Προνοιακά και νοσηλευτικά Ιδρύματα στη Χίο των αρχών του 20ού αιώνα».
«Τα οικήματα που διασώζονται έχουν χτιστεί το 1909», εξηγεί ο κ. Μιχαηλίδης. «Βρίσκονται σε σχετικά καλή κατάσταση με τις εξωτερικές όψεις να διασώζονται ανέπαφες. Δεν έχουν, όμως, δεχτεί οποιαδήποτε συντήρηση από το 1959, οπότε το λωβοκομείο έπαψε να λειτουργεί και οι εναπομείναντες ασθενείς -8 στον αριθμό- μεταφέρθηκαν στο θεραπευτήριο Λοιμωδών Νόσων στην Αγία Βαρβάρα. Ως εκ τούτου το κτίριο, ένα πανέμορφο νεοκλασικό σπάνιας αρχιτεκτονικής, έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα».
Στις εγκαταστάσεις περιλαμβάνονται επίσης ο ναός του Αγίου Λαζάρου, ο οποίος έχει ανακαινιστεί από τον σύλλογο που συστήθηκε για την προστασία του και η εκκλησία της Αγίας Υπακοής, η οποία έχει γκρεμιστεί από τον Εγκέλαδο του 1881.
«Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι εντός των εγκαταστάσεων υπάρχουν ακόμη κλίνες, είδη ιματισμού, αρχεία, ιατρικά εργαλεία και μηχανήματα, ενώ στο ιατρείο υπάρχουν ακόμη φιαλίδια με τα φάρμακα που χρησιμοποιούσαν οι γιατροί», συνεχίζει ο κ. Μιχαηλίδης. «Ομως όλα αυτά λεηλατούνται καθημερινά».

Κάτοικοι: Να μετατραπεί σε μουσείο

Η πλούσια κληρονομιά που έχει αφήσει η λειτουργία του Λωβοκομείου τόσο σε υλικά αγαθά όσο και σε ιστορική μνήμη ωθούν τους πολίτες της Χίου και τους τοπικούς φορείς, οι οποίοι έχουν συγκροτήσει σχετική επιτροπή, να ζητούν τη μετατροπή του χώρου σε μουσείο με την απαραίτητη φροντίδα.
Ο κ. Μιχαηλίδης προσθέτει πως «αυτό θα είχε ιδιαίτερη αξία, καθώς το λωβοκομείο δεν ήταν μια αποθήκη ψυχών όπως η Σπιναλόγκα, αλλά ένας χώρος νοσηλείας ασθενών. Ηταν ίδρυμα περίθαλψης, με ιατρείο και γιατρούς που πληρώνονταν από την Κοινότητα Χίων, ένας χώρος όπου εφαρμόστηκαν θεραπείες και γράφτηκε ιστορία»...

Το χρονικό: Χτίστηκε το 1378 από τους Γενοβέζους

Από ανάχωμα στη λέπρα, στον σεισμό και στην ανακαίνιση
Χτισμένο από τους Γενοβέζους το 1378 μ.Χ. το λωβοκομείο της Χίου είχε ως σκοπό να ανακόψει την εξάπλωση της λέπρας η οποία έβλαπτε τα οικονομικά συμφέροντα των κατακτητών.
Αλλωστε, όπως εξηγεί στη διατριβή του ο κ. Μιχαηλίδης, λόγω της κομβικής θέσης που διατηρούσε η Χίος στις θαλάσσιες οδούς επικοινωνίας και εξαιτίας του εμπορικού της ρόλου, η νοσηρότητα ήταν πολύ υψηλή στην τοπική κοινωνία ήδη από τον 10ο αιώνα.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι η λειτουργία του λεπροκομείου συνεχίστηκε ακατάπαυστα, με αποτέλεσμα προεπαναστατικά ο αριθμός των οικημάτων του να φτάνει σε αριθμό τα 30 με δυνατότητα φιλοξενίας 150 ασθενών.
Κατά την καταστροφή του 1822, όλοι οι τρόφιμοι του ιδρύματος σφαγιάστηκαν πλην πέντε ασθενών οι οποίοι διεσώθησαν κρυμμένοι σε στοά μέσα από την οποία διέρχεται το ποτάμι που περνά μπροστά από την εκκλησία της Παναγίας. Τα επόμενα χρόνια το Λωβοκομείο γνώρισε άνθηση, με αλλεπάλληλες ανακαινίσεις, διαμόρφωση των κήπων του, φιλοξενία ασθενών από άλλα μέρη της Ελλάδας και την αδιάλειπτη συνδρομή των εύπορων Χίων.

Αναθεμελίωση

Το 1909, ύστερα από τον όλεθρο του σεισμού και έπειτα από σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, το ίδρυμα αναθεμελιώθηκε με σχέδια του μηχανικού Ιωάννη Μπερικέτη.
Το 1933 το Λωβοκομείο περιελάμβανε 14 περίπτερα, εστιατόριο, μαγειρείο, αποθήκη, 2 λουτρά, πλυντήριο, τον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου και νεκροταφείο, όπου όσοι απεβίωναν θάβονταν σε ανώνυμους αριθμημένους τάφους για λόγους κοινωνικού στιγματισμού.

Ιδιοκτησιακό
Εργασίες που δεν έγιναν ποτέ

Αρκετά περιπεπλεγμένο είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς του λωβοκομείου, το οποίο αποτελεί ίδρυμα ιδιωτικού δικαίου. Τα οικήματα και η ακίνητη περιουσία του ανήκουν στον Οίκο Αγάπης, στο Διοικητικό Συμβούλιο του οποίου πρόεδρος είναι ο εκάστοτε δεσπότης Χίου. Πριν από λίγα χρόνια ο Οίκος Αγάπης υπέγραψε προγραμματική σύμβαση με τον Δήμο Χίου, για να πραγματοποιηθούν ορισμένες εργασίες οι οποίες δεν ξεκίνησαν ποτέ. Ο νεοεκλεγείς δήμαρχος Χίου κ. Πολύδωρος Λαμπρινούδης με δήλωσή του στο «Εθνος» σημείωσε τα εξής: «Ο χώρος είναι γεμάτος σκουπίδια, ενώ γίνονται συνεχώς κλοπές ακόμη και από πέτρες ή μάρμαρα. Επειδή τα κτίρια αυτά βρίσκονται σε καλό σημείο, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για φοιτητική εστία ή λέσχη του Πανεπιστημίου, σε περίπτωση που περισσέψουν κάποια κονδύλια από αυτά που είχε υποσχεθεί η Περιφέρεια στην προηγούμενη Δημοτική Αρχή για επεμβάσεις σε άλλες περιοχές της Χίου».

Κατερίνα Ροββά
(πηγή: ΕΘΝΟΣ 19/11/2010)



Κατηγορίες:ΡΕΠΟΡΤΑΖ

2 replies

  1. Ο παρακάτω «διάλογος» μεταξύ των συμπατριωτών Σίμου Γεραζούνη και Γιάννη Μακριδάκη αναδημοσιεύεται μετά από κοινοποίηση των παραπάνω στο facebook και συγκεκριμένα στην ομάδα «Παλαιές φωτογραφίες Χίου»:

    Simos Gerazounis: Αγαπητέ Τάκη, ακριβώς η δημοσιοποίηση των εικόνων από τη σημερινή κατάσταση του Λωβοκομείου, είχε στόχο να φέρει πάλι στην επικαιρότητα το θέμα. Θεωρώ τη σημερινή συγκυρία καλή γιατί και ο βουλευτής Ανδρέας Μιχαηλίδης ξέρει πολύ καλά το θέμα και η νέα δημοτική αρχή χρειάζεται μια ώθηση . Χαίρομαι για τη τοποθέτησή σου και τη υπενθύμιση του ιστορικού του θέματος.

    Γιάννης Μακριδάκης: Πριν μερικά χρόνια, μετά από έρευνα ενάμιση έτους και προσπάθειες προσέγγισης επίμονες, κατάφερα και κατέγραψα τη μαρτυρία πρώην χανσενικής γυναίκας, γεννηθείσης το 1931 σε χωριό της νότιας Χίου, η οποία πέρασε τα περισσότερα νεανικά χρόνια της μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 50 ως τρόφιμη μέσα στο Λωβοκομείο αλλά και μερικά από αυτά στη Σπιναλόγκα, ο δε γιος της γεννήθηκε μέσα στο Λωβοκομείο. Το καταθέτω εδώ ότι κατέχω αυτό το σπουδαίο ηχητικό και ερευνητικό τεκμήριο, το οποίο είχα σκοπό να χρησιμοποιήσω για τη συγγραφή μυθιστορήματος διότι έχω μελετήσει την καθημερινότητα των τροφίμων εντός του ιδρύματος αλλά δεν το έγραψα τελικά και δεν ξέρω αν θα το γράψω ποτέ.

    Simos Gerazounis προς Γιάννης Μακριδάκης: Υπάρχει το βιβλίο του Θέμου Κορνάρου για τη ζωή των χανσενικών στη Σπιναλόγκα , εκδόσεις «ΧΡΟΝΟΣ» Αθήνα 1977 – για γερά στομάχια …

    Γιάννης Μακριδάκης: Ευχαριστώ, φυσικά το έχω διαβάσει. όπως και της καζαντζάκη, όπως και του Ρεμουντάκη τα απομνημονεύματα, του επικεφαλής της κοινότητας των λεπρών στη Σπιναλόγκα. Η Σπιναλόγκαι και το Λωβοκομείο είχαν στενές επαφές. έστελναν από το ένα ίδρυμα στο άλλο λεπρούς εν είδει εξορίας. από τη Σπιναλόγκα έστελναν εδώ αριστερούς λεπρούς και από εδώ εκεί κάποιους ατίθασους και μη υπάκουους στους κανονισμούς της μητρόπολης για το ίδρυμα. Υπάρχουν σπουδαία ντοκουμέντα και σπουδαίες ιστορίες καθημερινότητας που αποτελούν την άυλη πολιτιστική κληρονομιά του χώρου και θα είναι πολύτιμες για τυχόν αξιοποίηση του χώρου στο μέλλον.

  2. ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΞΑΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΓΕΡΑΖΟΥΝΗ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ Ο ΤΙΤΛΟΣ» Η ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ»ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΆ ΣΕ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ εφημεριδα ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ . ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΑΠΕΙΡΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΑΥΤΌ ΘΈΜΑ. ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΗΚΕ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΘΗΝΑΙΚΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΛΛΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ; ΕΚΤΟΣ ΝΑ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΥΠΟΔΕΕΣΤΕΡΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΚΩΝ… ΠΑΝΤΩΣ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ ΕΊΤΕ ΣΤΟ GOOGLE,ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗς ΓΡΑΦΟΥΣΑς, ΕΊΤΕ ΣΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΑΛΗΘΕΙΑ» ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ- ΑΝ ΔΕ ΜΕ ΑΠΑΤΑ Η ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ- ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΌΥ ΕΙΧΕ ΣΥΜΠΕΡΙΦΘΕΙ ΥΛΙΚΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ΕΙΧΕ ΔΩΘΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΙΤΛΟΣ, «Η ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ»… ΑΠΟ ΟΣΟ ΓΝΩΡΙΖΩ «Η ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ» ΕΙΧΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΑΛΗΘΕΙΑ» ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΣΥΝΔΡΑΜΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΟΚΟΜΟΙΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΟΙΩΝΤΑΣ ΣΕΙΡΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ , ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΆΛΛΟΙ ΣΥΝΆΔΕΛΦΟΙ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ. ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΩΤΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s