ΣΤΑΡΑΤΑ: Μάγεψαν το κοινό οι δύο Χιώτισσες δημιουργοί!

TID_21.5.15Του Τάκη Ι. Δηράκη

 

H καταξιωμένη συμπατριώτισσα μουσικός κα Κική Καγιαβά σε παλαιότερη συναυλία της

H κα Κική Καγιαβά σε παλαιότερη συναυλία της

Μάγεψαν το κοινό του Ομηρείου, χθες το βράδυ με τα τραγούδια τους, οι δύο Χιώτισσες δημιουργοί Κική Καγιαβά (συνθέτις) και Ευγενία Ασλανίδου (στιχουργός)! Το τολμηρό τους εγχείρημα, να παρουσιάσουν δηλαδή ένα μουσικό πρόγραμμα πλέον των 2 ωρών από τη σκηνή τού Ομηρείου Πνευματικού Κέντρου Δήμου Χίου με τραγούδια

Η δημοσιογράφος και στιχουργός κα Ευγενία Ασλανίδου

Η δημοσιογράφος κα Ευγενία Ασλανίδου, η οποία κάνει πλέον καριέρα ως στιχουργός τραγουδιών!

άγνωστα, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία αφού κατάφερε να καθηλώσει το κοινό που το παρακολούθησε με επιστέγασμα το πολύ θερμό χειροκρότημα στις δημιουργούς για τη μουσική τους αυτή συνάντηση. Στην επιτυχία της εκδήλωσης συνέβαλαν, ασφαλώς, οι μουσικοί της ορχήστρας από την Κρήτη κ.κ. Μιχάλης Σπυριδάκης (βιολί), Αποστόλης Κισσαμιτάκης (φλάουτο –κλαρινέτο -σαξόφωνο), Δημήτρης Αυγερινός (κιθάρα –μπάσσο), Εύα Στρατάκη (πιάνο –πλήκτρα) καθώς επίσης η σαγηνευτική ερμηνεία τής Κικής Καγιαβά και η ζεστή φωνή τού κ. Αντώνη Μακρογαμβράκη.
Στο μόνο όπου απέτυχε η Κική Καγιαβά, η οποία επίσης διηύθηνε την ορχήστρα, ήταν να συγκρατήσει στο τέλος τη συγκίνηση και τα δάκρυά της από τις θερμές εκδηλώσεις που έτυχε στην ιδιαίτερη πατρίδα της. Κι αφού συγκινήθηκε που συγκινήθηκε, όπως είπε η ίδια, αποκάλυψε ότι διατηρεί ακόμη την κάρτα την οποία τής έστειλαν οι μαθητές της από τη Χίο τότε που έφυγε να εγκατασταθεί οικογενειακώς στην πατρίδα του συζύγου της, την Κρήτη. Μια κάρτα όπου, μαζί με τις ευχές τους για τα Χριστούγεννα, τα παιδιά στα οποία δίδασκε μουσική στη Χίο εύχονταν για την επιστροφή τής καθηγήτριάς τους στο νησί μας.
Ευχή η οποία πραγματοποιήθηκε τα  φετινά Χριστούγεννα μέσω της εκδήλωσης που οργάνωσε και πρόσφερε, χωρίς εισιτήριο, στις Χιώτισσες και στους Χιώτες το Ομήρειο Π.Κ.Δ.Χ.

Αναμνηστική φωτό μετά την εκδήλωση

Αναμνηστική φωτό μετά την εκδήλωση

Εκείνο το οποίο απομένει λοιπόν, το οποίο πιστεύει ο γράφων ότι θα πραγματοποιηθεί σύντομα, είναι να κυκλοφορήσει σε CD, το συντομότερο δυνατό, η συλλογή των τραγουδιών τους, τα οποία ακούστηκαν χθες για πρώτη φορά, που φέρει τον γενικό τίτλο «Εμένα η γιαγιά μου ήτανε Χιώτισσα…». Έτσι ώστε να μπορεί να τα έχει στη δισκοθήκη του όχι μόνο κάθε Χιώτισσα ή Χιώτης αλλά και κάθε Έλληνας!
Μετά την πλήρη επιτυχία τής μουσικής αυτής εκδήλωσης, στο πρόγραμμα της οποίας συμπεριλαμβάνονταν ακόμη λίγα τραγούδια τα οποία συνέθεσε η κ. Καγιαβά σε ποίηση Νίκου Καζαντζάκη και Μανώλη Παπουτσάκη, θέλω να ελπίζω, επίσης, ότι:
α.- Θα συνεχιστεί η συνεργασία τής Ευγενίας με την Κική κι έτσι θα δοθεί η ευκαιρία να χειροκροτήσουμε ξανά στη Χίο το αποτέλεσμα αυτής της συνεργασίας.
β.Οι χιώτικοι σύλλογοι στην Αττική, Θεσσαλονίκη, Ρόδο και αλλού θα εντάξουν στις εκδηλώσεις τους μια ανάλογη με τη χθεσινή εκδήλωση του Ομηρείου ώστε να συμβάλουν στη μεγαλύτερη προβολή των τραγουδιών τα οποία υμνούν και το νησί μας..!
γ.- Οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί της δημόσιας και της ιδιωτικής ραδιοτηλεόρασης εθνικής εμβέλειας, αποδεικνύοντας ότι επεκτείνονται οι «κεραίες» τους και πέρα των Αθηνών, θα καλέσουν τις δύο Χιώτισσες δημιουργούς σε κάποια μουσική εκπομπή τους. Αυτό δεν το αναφέρουμε από διάθεση τοπικισμού αλλά διότι έτσι, δείχνοντας δηλαδή και όσα συμβαίνουν στην επαρχία, θα δείξουν στους Έλληνες και στον έξω κόσμο που ενδιαφέρεται, ότι στη χώρα μας, παρά την κρίση, ο λαός μας, οι Έλληνες δημιουργοί, συνεχίζουν να παράγουν πολιτισμό!
Ολοκληρώνοντας θέλω να συγχαρώ την πρόεδρο Εύη Καλκούνη και τα μέλη τού ΔΣ του Ομηρείου Π.Κ.Δ.Χ. που ενέταξαν στο πρόγραμμά τους την εκδήλωση, αγκαλιάζοντας με τον τρόπο τους δύο άξιες Χιώτισσες δημιουργούς, αλλά και να εκφράσω ως δημότης Χίου τη διαμαρτυρία μου για την εγκατάλειψη που παρουσιάζει -σε ό,τι αφορά τις εγκαταστάσεις του- το πνευματικό μας κέντρο. Αν ζούσε ο συγχωρεμένος ο Ανδρέας Λοΐζος, με τον οποίο είχαμε σχετική διαμάχη την εποχή τής κατάληψης τού Ομηρείου στο κατά πόσο μπορεί ο Δήμος μας να αντέξει το κόστος (καλής) λειτουργίας τού Ομηρείου, δηλ. όπως το λειτουργούσαν και το συντηρούσαν οι Ξυλάδες, θα τον ρωτούσα κατά πόσο πιστεύει ακόμη εκείνο που είχε απαντήσει δημοσίως, πως «αλίμονο στον Δήμο αν δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα πνευματικό κέντρο». Πιστεύω, λόγω της φιλαλήθειας που τον διέκρινε, ότι κι εκείνος θα απαντούσε σήμερα όπως ο υπογράφων, δηλαδή αρνητικά. Παρότι δεν αμφισβητώ τις προσπάθειες των υπευθύνων τού Ομηρείου και της δημοτικής Αρχής, στο πλαίσιο των οικονομικών δυνατοτήτων που υπάρχουν. Δυνατότητες οι οποίες, ωστόσο, θα ήταν -κατά τη γνώμη μου- διαφορετικές εφόσον δεν είχαμε φερθεί με τόση αχαριστία στους αείμνηστους Ξυλάδες (το ζεύγος Μιχαήλ και Σταματία Ξυλά) οι οποίοι μας το πρόσφεραν. «Περσινά ξινά σταφύλια», θα μου πείτε. Σωστά, αλλά δεν βλάπτει να τα αναφέρουμε  ώστε να θυμίζουμε και τις υποχρεώσεις εκείνων οι οποίοι ανέλαβαν έκτοτε να το λειτουργούν και να το συντηρούν. Διότι κι αν αλλάζουν οι δήμαρχοι, αγαπητέ Μανώλη Βουρνού, ο Δήμος Χίου είναι ΕΝΑΣ κι έχει υποχρέωση αυτό το κόσμημα να το προσέχει ώστε να μην καταλήξει όπως κάποια άλλα στολίδια του νησιού μας, είτε ανήκουν στον Δήμο είτε όχι… (βλ. Λωβοκομείο, «Ρεξ», «Ξενία», «ΝΟΧ», πρώην Μαιευτήριο- Ιωνικό Κέντρο- Ειδικό Σχολείο κ.ά.)

Καλές Γιορτές, καλή χρονιά με υγεία, αγάπη, αλληλεγγύη!

Τ.Ι.Δ.



Κατηγορίες:Απόψεις, Πολιτιστικά, ΣΤΑΡΑΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s