ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ (ποίηση)

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Ιράκ

Του Μανώλη Γούτη Τρύπησε αβάσταχτος ο πόνος στην καρδιά. Βάφτηκε με όρκο και αίμα του μαχαιριού τα’ ατσάλι. Ρόδισε η αυγή, πορφυρός καίει ο ήλιος τη Βαγδάτη. Στο Αλ Μπακρ μοιράζουν όπλα στα μικρά παιδιά, τους δασκάλους τους σκοτώσανε με… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Φαντάσματα του έρωτα

Του Μανώλη Γούτη Τόσα φαντάσματα ασπρόμαυρα στου Πύργου τα υπόγεια. Αναστενάζουνε βαθειά, τραβούνε αλυσίδες απ’ τα πόδια. Στην άκρη κάθεται σκυθρωπός, ο δήμιος μακεράρης και αφουγκριέται. Αγκαλιαστά τους πήρε ο θάνατος, μα η μοίρα τους δεν λησμονιέται. = * =… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Λαθρεπιβάτης της αγάπης

Του Μανώλη Γούτη Καινούριος ο εραστής τής σιωπής, του έρωτα ο κάθε λαθρεπιβάτης. Πριν πλανηθεί στων αστεριών την διαδρομή και φθάσει στης αγάπης το φαράγγι. = * = Στης Αφροδίτης το αλαβάστρινο κορμί, οδυνηρή και νοσηρή η ηδονή του, στραγγίζει… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ: Παραλογισμός

Του Μανώλη Γούτη Είναι καιρός πάρα πολύς, απ’ ό,τι ενθυμούμαι, που σαν τον τυφλοπόντικα λαγούμι σκάβεις να χώσεις την ψυχή σου. Θέλεις στην σκήτη σου τη σκοτεινή να κλειστείς, γιατί εσιχάθηκες, τους όλους και τα όλα. = * = Αιρετικός… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Κρυμμένος πόθος

Του Μανώλη Γούτη Υποκρισία οι λυγμοί στο κέντημα της λήθης. Ένοχη βδέλλα η απόλαυση που απομυζά απ’ την μνήμη. Φώλιασε η ζήλεια στο κορμί, σκουλήκι πεινασμένο, γονατισμένο το δενδρί απ’ την λύπη τσακισμένο. = * = Έκρυψε ο φόβος την… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Αμφιβολίες μιας ζωής

Του Μανώλη Γούτη Τα όχι εγίναν ίσως και μπορεί. Σμίξαν οι χαμηλές ματιές, διώξαν την ντροπή. Η σπίθα έγινε φωτιά, άναψε το δαδί. Πρωτόγνωρο καυτό το πρώτο το φιλί. = * = Αχνόθαμπες εικόνες σφραγίζουν την καρδιά. Απ’ τον έρωτα… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Η νύχτα

Του Μανώλη Γούτη Νύχτα μ’ εξόρισες μακριά, σε χρόνια ευτυχισμένα, όπου οι σκέψεις είναι θολές, τα όνειρα σβησμένα. = * = Μην με ταξιδεύεις στα παλιά ο νους μου δεν αντέχει, τις αναμνήσεις να αποζητώ και το δάκρυ μου να… Read More ›

Αμφισβητήσεις ΙΙ (ποίηση): Βουβά μυστικά

Του Μανώλη Γούτη Η νύχτα με σκεπάζει με τα κύματά της τ’ αγριεμένα. Τ’ αστέρια ξεχαστήκανε σβησμένα, δεν τα’ άναψε ο άγιος τα καημένα. Ο Αρχάγγελος καβαλάρης κυνηγά, των σκιρτημάτων τού έρωτα τα πάθη. Η ενοχή εκρύφθηκε στων αλαβάστρινων αγαλμάτων… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΙΙ (ποίηση): Μυθολογίας τ’ απόκρυφα

Του Μανώλη Γούτη Κάτι το παράξενο πλανάται από στην νυκτιά. Απ’ τα κατάβαθά μου η παλίρροια με πλημμυρίζει. Άραγε ήρθαμε ποτέ εμείς σ’ αυτήν τη γεωχρονική πτυχή; Ή ζούμε σ’ άγριες χίμαιρες που μας ναρκώνουν και μας νανουρίζουν; = *… Read More ›

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ (ποίηση): Σύννεφα σταχτιά

Του Μανώλη Γούτη Πλέξανε του καημού οι κλωστές κουκούλι και κλείσαν μέσα ηττημένους και νικητές. Τρεμοσβήνουν οι μορφές μέσ’ του μυαλού το καντήλι, παλιά ακούσματα ξεθωριασμένα στη σιωπή του χθες. = * = Σπάσαν οι άγκυρες, πάρε το κύμα το… Read More ›